کودکان از لحظهی تولد قادر به برقراریِ ارتباط هستند .با گریه کردن، صدا درآوردن، حالت چهره، تماس چشم ، ... .آنها زبانِ مادری را در دوران حساس 5 تا 6 سال اول زندگی یاد میگیرند.آموزش مهارتهای ارتباطی به کودکان پیش دبستانی جزو مراحل بسیار مهمی است که آنان را برای ورود به مدرسه و زندگی اجتماعی آماده میکند . کودکان با مهارت ارتباطی قوی ها دوران تحصیل را شاد تر طی میکنند ، دارای تفکر انتقادی و قدرت حل مسئله خواهند بود و در آینده شغلیشان در رسیدن به نتایج مطلوب ،استدلال و گفتگو از دیگران خبره تر هستند.
شاید آموزشِ دوستِ خوب بودن به بچه های پیش دبستانی به نظر مشکل باشد ولی یک نکته را در نظر داشته باشید که این موضوع یکی از پارامترهای بسیار مهم ِ مهارتهایی زندگی است که بایست در کودک شما رشد پیدا کند.این مهارت ذاتی نیست، یعنی نباید انتظار داشته باشید کودکتان را در کنار سایر کودکان رها کنید تا خودش این موضوع را یاد بگیرد.اینکه شما به کودکتان یاد بدهید که در دوستی با بقیه بچهها به جای نزاع و درگیری بتواند تعاملات دوستانه مثبتی داشته باشد، خدمت بسیار بزرگی برای موفقیت در آینده کودک خود انجام دادهاید.زیرا اگر بخواهید فرزندتان در موقعیتهای شغلی موفق باشد، نیاز هست روابط اجتماعی مثبتی داشته باشد. به جز موقعیت شغلی برای انجام هر کار دیگری از جمله معامله تجاری، رفتار با خانواده… آگاهی از برخورد صحیح در موقعیتهای مختلف لازم هست.محیطهای مختلفی مانند مهدکودک، پارک، زمین بازی مدرسه و هر جای دیگر کودک شما در حال .تعامل با بقیه بچهها هست و فرصتی هست تا کودکتان یاد بگیرد چطور میتواند دوست خوبی باشد.
![]()